เมื่อผมกลายเป็นจุดสูงสุดของวายร้าย

ถังเสี่ยวหนันผู้น่ารักไร้เทียมทานได้ทะลุมิติมาอยู่ในร่างของตัวประกอบหญิงสติไม่ดีในนิยายยุคอดีต พ่อของเธอคือตัวร้ายที่แค่ยืนเฉยๆ ก็ทำเอาเด็กข้างบ้านร้องไห้จ้าด้วยความหวาดกลัว แม่คือหญิงปากจัดผู้เอาแต่ใจที่ด่ากราดไปทั่วทั้งหมู่บ้านจนไม่มีใครสู้ได้ ส่วนพี่ชายทั้ง 3 คนก็เป็นนักเลงหัวไม้ที่ใครเห็นเป็นต้องขยาด
ทว่าเมื่ออยู่ต่อหน้าถังเสี่ยวหนัน พวกเขาต่างสลัดคราบเสือกลายเป็นลูกแกะน้อยที่แสนเชื่อง เพียงเพราะต้องการตามใจและประคบประหงมเธอให้ดีที่สุด
เพื่อเปลี่ยนจุดจบอันแสนรันทดของครอบครัวตามที่เขียนไว้ในหนังสือ ถังเสี่ยวหนันจึงต้องทุ่มเทแรงกายแรงใจเพื่อขัดเกลาพี่ชายทั้ง 3 คนที่กำลังเดินหลงทางให้กลับมาเป็นผู้เป็นคน
พี่ใหญ่คะ คุณครูดุมากเลย พี่ช่วยสอนการบ้านหนูหน่อยได้ไหมคะ
พี่รองคะ ร่างกายของหนูไม่ค่อยแข็งแรงเลย ถ้าหนูมีพี่ชายเป็นหมอเก่งๆ ก็คงจะดีสินะ ถังเสี่ยวหนันตบพุงกลมๆ ของตัวเองเบาๆ โดยไม่รู้สึกผิดต่อมโนธรรมเลยสักนิด
พี่สามคะ หนูอยากกินเนื้อเยอะๆ จังเลยค่ะ แต่ว่ามันต้องใช้เงินเยอะมากเลยนะคะ
นับตั้งแต่นั้นมา จู่ๆ วันหนึ่งสามนักเลงโตแห่งตระกูลถังก็ลุกขึ้นมาไล่ตะเพิดกลุ่มเพื่อนเสเพลทิ้งไป แล้วหันมาขยันหมั่นเพียรตั้งหน้าตั้งตาทำมาหากิน เพียงเพราะไม่อยากทำให้ดวงใจของบ้านอย่างน้องสาวตัวน้อยต้องผิดหวัง
การขัดเกลาพี่ชายยังไม่พอ ถังเสี่ยวหนันตัดสินใจที่จะเกาะขาผู้ทรงอิทธิพลในอนาคตเอาไว้ด้วย ในตอนที่เขายังเป็นเพียงลูกหมาป่าผู้น่าสงสาร เธอจึงคอยเอาอาหารไปป้อนให้เขาอยู่เสมอ
พี่ฮั่วคะ กินขนมหวานไหมคะ
พี่ฮั่วคะ กินขนมเค้กไหมคะ
พี่ฮั่วคะ กินเนื้อไหมคะ
แต่แล้ววันหนึ่ง ลูกพี่ใหญ่ในอนาคตกลับปฏิเสธอาหารที่เธอยื่นให้ พร้อมกับเผยรอยยิ้มลึกลับที่ยากจะหยั่งถึง แววตาที่ดูอันตรายคู่นั้นทำให้ถังเสี่ยวหนันถึงกับหน้าแดงก่ำ
โอ๊ย น่าอายชะมัดเลย