ศิษย์เอ๋ย อาจารย์รู้แค่นิดเดียวเท่านั้นแหละ

เยี่ยนโยวหรงส่ายหน้า แก้มแดงระเรื่อพลางกล่าว "ศิษย์พี่หญิง ให้ข้าทำเถอะ ขืนให้ท่านคุยกับท่านอาจารย์ ท่านก็คงคุกเข่าให้อีก ข้าจะควบคุมอารมณ์และไม่สติแตกแน่นอน"
เหลิ่งซีพยักหน้าและไม่พูดอะไรอีก นางตัดสินใจจับตาดูกริยาของศิษย์น้องรองอย่างใกล้ชิด หากอีกฝ่ายเริ่มมีอารมณ์รุนแรงเกินไป นางจะได้เข้าไปแทรกแซงได้ทันท่วงที
"ท่านอาจารย์" เยี่ยนโยวหรงเอ่ยด้วยใบหน้าเย็นชา ขณะหยุดยืนอยู่ข้างเฉาเจิน "ท่านเห็นสถานการณ์บนยอดเขาซิงเย่าหรือเปล่าเจ้าคะ?"