กะจะปั้นให้เป็นเด็กเรียน แต่ดันไปเป็นเซียนในยุคโกลาหล

[ทะลุมิติถ้วนหน้า + ไร้นางเอก + พล็อตหักมุมสุดระทึก + ตัวละครไร้พ่าย + วัตถุกักกัน + บอสลับเบื้องหลังนิดๆ + ลึกลับ]
ยุคแห่งการทะลุมิติของมวลมนุษยชาติได้เริ่มต้นขึ้นบนโลก ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างเดินทางข้ามไปยังต่างโลก
เมื่อสามปีก่อน 'ซูฉี' ได้ทะลุมิติมายังโลกใบนี้โดยไม่คาดฝัน และปลุก 'ระบบสุดยอดอัจฉริยะ' ให้ตื่นขึ้น
ขณะที่เขากำลังเตรียมตัวพิสูจน์สมมติฐานของโกลด์บาค สร้างเครื่องฉายรังสียูวีสำหรับการพิมพ์ลายวงจรด้วยมือเปล่า และสร้างเตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์ฟิวชันแบบควบคุมได้...
เขากลับเห็นข่าวที่ว่า จักรพรรดินีกวาดล้างภูมิภาคทั้งแถบให้หายวับไปดัวยการตวัดกระบี่เพียงครั้งเดียว...
ซูฉีถึงกับสติแตก: "แล้วฉันจะมีระบบนี้ไปเพื่ออะไรวะเนี่ย!?"
ในโลกที่ยอดฝีมือระดับผู้สูงส่งเดินกันให้ควั่กและปรมาจารย์ถูกปฏิบัติราวกับสุนัข ระบบเด็กเรียนอัจฉริยะของเขามันช่างไร้ประโยชน์สิ้นดี
ทว่า ทันทีที่พิธีกรรมทะลุมิติเริ่มต้นขึ้น...
ซูฉีกลับถูกส่งตัวตรงดิ่งไปยัง 'แดนบรรพกาลสูงสุด' และมาอยู่ในช่วงยุคแห่งความโกลาหลก่อนการก่อกำเนิดฟ้าดิน
ในเวลาเดียวกัน กำไลข้อมือทะลุมิติที่โรงเรียนแจกให้ก็เริ่มสั่นไหว
"ผู้ช่วยนักเดินทางหมายเลข 9527 ยินดีให้บริการค่ะ โลกที่เราจะข้ามไปในครั้งนี้คือ—ยุคบรรพกาล"
และเป้าหมายที่เขาต้องเข้าไปสิงร่างในการทะลุมิติก็คือ—ผานกู่ (ปฐมเทพผู้สร้างโลก)
"..."
ในเวลาเดียวกันนั้นเอง...
"ระบบสุดยอดเด็กเรียนขั้นเทพ ได้รับการดัดแปลงเรียบร้อยแล้ว"
[วิชากฎเกณฑ์]: การสร้างและควบคุมกฎเกณฑ์แห่งมรรค
[ชีววิทยา]: ว่าด้วยหลักการพื้นฐานของการบรรลุเซียนด้วยกายหยาบ
[วิทยาศาสตร์กาลอวกาศ]: ว่าด้วยธรรมชาติของมิติและเวลา
[วิทยาศาสตร์พลังงาน]: วิธีสังเคราะห์พลังงานแห่งความโกลาหล
[วิญญาณวิทยา]: ทฤษฎีวิวัฒนาการดวงวิญญาณ