โอสถครึ่งเทวะครึ่งอสูร

ในโลกของผู้ฝึกตนมีกฎที่ไม่ได้เขียนไว้ข้อหนึ่ง: ต่อให้ท่านจะไปร่วมสาบานเป็นพี่น้องกับคนของฝ่ายมาร ก็จงอย่าได้ไปมีส่วนเกี่ยวข้องเป็นญาติกับ หานอวี้ เป็นอันขาด
เคยได้ยินชื่อยา "บุปผาราตรีชั่วข้ามคืน" หรือไม่? หลังจากกินยาเข้าไป พรสวรรค์ในการฝึกตนตอนกลางคืนจะพุ่งทะยานสู่ขีดสุด แต่เมื่อพระอาทิตย์ขึ้นกลับกลายเป็นคนไร้ค่าอีกครั้ง... เจ้ายาบ้านี่ถูกนำไปเจือจางกับน้ำและส่งมอบ "อัจฉริยะ" จอมปลอมเช่นนี้ให้กับสำนักต่างๆ นับร้อยคน
หากท่านได้รับบาดเจ็บสาหัส มียาที่สามารถรักษาให้หายดีได้ แต่ต้องแลกกับการที่พลังปราณทั้งหมดจะถูกทำลายไป ท่านจะกินหรือไม่? ยาเม็ด "สะสมบารมีขจัดชั่ว" หนึ่งเม็ด แม้กระทั่ง "บาดแผลแห่งเต๋า" ก็ยังรักษาได้ แต่ผลข้างเคียงคือ ในระหว่างการรักษาจะต้องทำความดีอย่างต่อเนื่อง ห้ามหยุด หากหยุดเมื่อใดก็ต้องตายเมื่อนั้น... และบังเอิญว่าผู้ยิ่งใหญ่แห่งฝ่ายมารได้กินยานี้เข้าไปพอดี
เมื่อท่านถูกศัตรูคู่อาฆาตไล่ล่า ต่อให้ท่านจะมีมารดาชราวัยแปดสิบปีก็คงไร้ประโยชน์ แต่ถ้าท่านพูดประโยคหนึ่งว่า "ข้าเคยกินยาของนักปรุงยาหานอวี้ " รับรองว่าจะได้รับความเห็นใจอย่างท่วมท้น ทั้งฝ่ายธรรมะและฝ่ายอธรรมต่างพากันเดือดดาลและกล่าวเป็นเสียงเดียวกันว่า: "บัดซบเอ๊ย! ตกลงมันเป็นไอ้สารเลวตนไหนที่พาเจ้านี่เข้ามาในวงการผู้ฝึกตนกันวะ..."