ย้อนเวลาสร้างตัว

จ้าวหย่งรู้สึกว่าหลี่ม่านจวินแตกต่างจากผู้หญิงทุกคนที่เขาเคยพบเจอ เธอเป็นคนเปิดเผยและเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ รอยยิ้มของเธอสว่างไสวเจิดจ้าไม่ต่างจากดาราสาวบนโปสเตอร์ นัยน์ตาคู่นั้นแทบจะไม่เคยปรากฏความขวยเขินหรือความเหนียมอายแบบกุลสตรีให้เห็นเลยแม้แต่น้อย
ยามที่เธอมองมา แววตาของเธอมักจะแฝงไปด้วยความชื่นชมเสมอ แถมยังมีเสน่ห์ดึงดูดที่รุนแรงเหลือร้าย
จ้าวหย่งคิดอย่างกระหยิ่มยิ้มย่อง "มีแต่ลูกพี่อย่างฉันนี่แหละที่เอายัยนี่อยู่ ถ้าเป็นผู้ชายคนอื่นคงรับมือไม่ไหวแน่"
พระอาทิตย์คล้อยตัวสูงขึ้นเรื่อยๆ จ้าวหย่งดึงคอเสื้อพลางปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออกอีกเม็ดเพื่อระบายความร้อน
📖🔴🍀นิยายน่าอ่านของเรา🍀🔴📖