หงหวง ข้าคือสัตว์มงคลปี่เซียะ ลูกรักแห่งมหามรรคา

เทียนลู่ทะลุมิติเข้าสู่โลกหงหวงในชั่วข้ามคืน กลายเป็น ปี่เซียะ สัตว์มงคลแห่งฟ้าดิน มีนามว่า เทียนลู่ ผู้กุมโชควาสนาและประทานบุญลาภ
แต่ดูเหมือนว่าเรื่องจะไม่ได้มีเพียงเท่านั้น
หากผู้ใดเกิดเจตนาร้ายต่อเทียนลู่ โชควาสนาของคนผู้นั้นจะลดฮวบ เคราะห์ร้ายจะถาโถมไม่หยุดหย่อน
ยิ่งไปกว่านั้น เทียนลู่ยังสามารถกลืนและคายพลังบุญกุศลได้อีกด้วย
นับแต่นั้นมา เทียนลู่จึงท่องไปทั่วโลกหงหวงอย่างอิสระเสรี ไม่มีผู้ใดกล้าเกิดเจตนาร้ายต่อเขา
หนี่วา:
“เทียนลู่เอ๋ย เทียนลู่ รีบคายบุญกุศลออกมาให้ข้าสักร้อยล้านนิดเถอะ!”
โฮ่วถู่:
“คายบุญกุศลออกมา สมบัติฟ้าดินเหล่านี้ล้วนเป็นของเจ้า!”
ตี้จวิ้นกับไท่อี:
“เผ่าปีศาจของเราสมควรรุ่งเรืองยิ่งใหญ่ สหายเทียนลู่ เจ้าช่วยคายโชควาสนาออกมาแล้วคืนให้พวกเราได้หรือไม่?!”
หงจวิน:
“หนึ่งที่หลุดพ้นไปหรือ? ไม่ใช่! บุตรแห่งมหามรรคา?! ลูกรักแห่งมหามรรคา?!”
……
เทียนลู่กล่าวว่า
“ข้าก็เป็นเพียงปี่เซียะ สัตว์มงคลแห่งฟ้าดินตัวหนึ่งเท่านั้น ไม่ได้มีความสามารถยิ่งใหญ่อะไรขนาดนั้น”
“แต่พูดกันตามตรง ข้าเป็นลูกรักแห่งมหามรรคาจริง ๆ”
“อยากได้บุญกุศล โชควาสนา หรือสมบัติวิญญาณ ก็เอาสมบัติฟ้าดินมาแลกก่อน!”
เหล่าเทพศักดิ์สิทธิ์โดยกำเนิดมากมายมองปี่เซียะมงคลจอมหน้าด้านตัวนี้ด้วยสีหน้าดำคล้ำ
จะตีก็ไม่ได้ จะด่าก็ไม่ได้ จะฆ่าก็ไม่ได้ จะผนึกก็ไม่ได้
มหามรรคาให้กำเนิดอันธพาลไร้ยางอายเช่นนี้ออกมาได้อย่างไรกัน
อย่างน้อยมหาเทพผานกู่ก็ยังมีภารกิจเบิกฟ้าแยกดิน
แต่ปี่เซียะมงคลตัวนี้… เกิดมาเพื่อเสพสุข ใช้ชีวิตสบาย ๆ อยู่ในโลกหงหวงอย่างนั้นหรือ?!
ฟรีบทที่ 1-40
ฟรีบทที่ลงท้ายด้วย x01-x10 และ x51-x60
ชั้นหนังสือ
นิยายอัปเดต