วันแรกในเรือนจำ ผมก็ถูกผูกมัดกับระบบพัฒนาตนเอง

เย่อู๋เต้า เด็กกำพร้าคนหนึ่ง
เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่าจะได้พบกับพ่อบังเกิดเกล้าในวันเกิดอายุครบสิบแปดปี และไม่เคยคาดคิดเลยว่าสิ่งแรกที่พ่อทำเมื่อพบหน้าเขา คือการส่งเขาเข้าเรือนจำ
โชคดีที่ในวันแรกของการเข้าเรือนจำ เขาได้ผูกมัดกับ [ระบบพัฒนาวรยุทธ์ด้วยตนเอง] เคล็ดวิชาของเขาถูกกระตุ้นจนตื่นขึ้นในโหมดพัฒนาตนเองและเริ่มทำการฝึกฝนให้อย่างแข็งขัน
ยามที่คนอื่นทำงาน เขากำลังเพิ่มพูนพลัง ยามที่คนอื่นหลับใหล เขากำลังเพิ่มพูนพลัง ยามที่คนอื่นออกไปยืดเส้นยืดสาย เขาก็ยังคงเพิ่มพูนพลัง
ในขณะเดียวกัน เขาก็ได้เข้าไปอยู่ในห้องขังพิเศษ ได้พบกับบุคคลพิเศษสามคน และได้ประจักษ์ถึงโลกแห่งวิทยายุทธ์ที่แท้จริง
รอยแยกมิติ สัตว์อสูร การลดหย่อนโทษ เกียรติยศ…
หนึ่งปีต่อมา หลังจากปฏิบัติภารกิจพิเศษลุล่วงและอาบชโลมไปด้วยเกียรติยศ เขาก็ได้รับการปล่อยตัวก่อนกำหนด
ในวันปล่อยตัว ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ เขายืนอยู่หน้าประตูเรือนจำ กวาดสายตามองไปทางเมืองไห่เฉิง แล้วก้มมองกำปั้นของตนเอง
"ท้องฟ้าของเมืองไห่เฉิงกำลังจะเปลี่ยนสีแล้ว"
เมื่อเขากลับคืนสู่เมืองไห่เฉิงพร้อมกับพลังอันไร้เทียมทาน คนทั้งเมืองต่างต้องสั่นสะท้านด้วยความหวาดหวั่น นามของ "เทพแห่งการสังหาร" ประจำรอยแยกมิติดังกึกก้องไปทั่วทั้งยุทธจักร!