เอาชีวิตรอดในความมืด: เรียนรู้ด้วยตนเองจนกลายเป็นเทพหลังสูญเสียที่พักพิง

คนทั้งโลกเดินทางข้ามมายังดินแดนแห่งความมืด และทุกชีวิตตกลงสู่ห้วงเหวอันไร้ที่สิ้นสุด
บางคนปลุกพลังขึ้นมา พลังของพวกเขาเพิ่มขึ้นนับพันเท่า และทรัพยากรก็กองพะเนินดั่งภูเขา!
บางคนได้รับข้อมูลชี้นำและล่วงรู้ทุกสิ่งได้ก่อนใคร!
บางคนเริ่มต้นด้วยการสุ่มกาชาประจำวัน และได้รับอุปกรณ์เวทมนตร์กับพรสวรรค์มากมาย!
ซูลั่วมองไปที่พรสวรรค์ "เรียนรู้และได้รับ" ของตัวเองแล้วตกอยู่ในภวังค์แห่งความคิด
เกิดบั๊กตั้งแต่เริ่มต้น ผมสูญเสียที่พักพิง และถูกโยนเข้าไปในความมืดอันไร้ที่สิ้นสุด...
พวกตัวโกงต่างเยาะเย้ย "จะขยันเรียนไปทำไม ในเมื่อแค่ใช้เงินก็แข็งแกร่งขึ้นได้?"
"ค่าสถานะที่นายเพิ่มขึ้นมาจากการเรียนรู้ด้วยตัวเองน่ะมันผิวเผิน! พวกเราพึ่งพาระบบในการเพิ่มค่าสถานะ ซึ่งมันฝังรากลึก! ความแตกต่างมันชัดเจน!"
เมื่อเหล่าตัวโกงอาศัยพรสวรรค์อันไร้เทียมทานกวาดล้างไปทั่วโลก อวดอ้างทักษะระดับสูงสุดที่ถูกมอบให้โดยตรง——
ซูลั่วทำได้เพียงศึกษาตำราทักษะทีละหน้าด้วยตัวเอง
ซูลั่วไม่ได้พูดอะไร แต่ได้ปรับปรุง【บอลไฟ】ให้กลายเป็น【ดวงอาทิตย์ย่อส่วน】อย่างเงียบๆ
ทำความเข้าใจ【ก้าวสายลม】และเปลี่ยนมันให้กลายเป็น【กระสวยแห่งกฎเกณฑ์】
…
เมื่อคลื่นอสูรครั้งสุดท้ายมาถึง ทุกชีวิตต่างเปราะบางและสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว
ซูลั่วก้าวขึ้นสู่สวรรค์ในก้าวเดียว โดยมีตำราแห่งกฎเกณฑ์ที่เขารวบรวมขึ้นเองอยู่เบื้องหลัง และมีเส้นทางแห่งสัจธรรมที่เขาเข้าใจด้วยตัวเองอยู่ใต้ฝ่าเท้า
"เสียใจด้วยนะ"
"อุปกรณ์ระดับพระเจ้า ทรัพยากร และข้อมูลชี้นำของพวกนาย ทั้งหมดนั่นเป็นของที่ฉัน 'ยืม' มา"
"และพลังทั้งหมดของฉันล้วนได้มาจากการ 'เรียนรู้' ด้วยตัวเอง!"