โคนัน ช่างซ่อมสายมั่ว แต่แก้ได้ทุกอย่าง

หลินเฟิงได้เดินทางข้ามมิติมายังโลกแห่งยอดนักสืบจิ๋ว
เขาได้ค้นพบว่าสมรรถภาพทางร่างกายของตนเองนั้นสามารถพัฒนาได้อย่างไร้ขีดจำกัด
เขาจึงตั้งปณิธานว่าจะฝึกฝนวิชาหมัดแปดทิศให้เชี่ยวชาญ เพื่อแสดงให้ทุกคนได้ประจักษ์ว่า การใช้มือเปล่าฉีกกระชากองค์กรชุดดำหรือพวกโรงเหล้านั้นหมายความว่าอย่างไร
"อัตราการเกิดอาชญากรรมในเมืองเบกะนับวันยิ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ เลยนะ"
หลังจากเปิดตัวมาได้สองปีครึ่ง หลินเฟิงผู้ซึ่งคว้ารางวัลช่างซ่อมยอดนิยมอันดับหนึ่งของเมืองเบกะติดต่อกันสองปีซ้อนได้กล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
โคนันเอ่ยขัดขึ้นมาว่า "นายช่วยวางไม้เบสบอลที่เปื้อนเลือดในมือนั่นลงก่อน แล้วค่อยมาพูดเรื่องนี้จะดีกว่าไหม"
ยินประกาศกร้าวด้วยความแค้น "เมื่อไหร่ที่ฉันหานายเจอ ฉันจะฉีกร่างนายให้เป็นชิ้นๆ"
วอดก้าอุทานด้วยความเลื่อมใส "ลูกพี่ของผมเท่ที่สุดเลยครับ"
ปิงก้าเสนอตัวอย่างรวดเร็ว "ถ้าจะให้จัดการไอ้สองคนข้างบนนั่นต้องจ่ายเท่าไหร่ นายลองเสนอราคามาได้เลย"
อามุโร่ โทโอรู ถอนหายใจพลางเอ่ยว่า "ช่างเป็นเรื่องที่น่าปวดหัวเสียจริง"
อาคาอิ ชูอิจิ กล่าวด้วยความสงสัย "ฉันยังไม่ค่อยอยากจะเชื่อเลยว่า นายจะสามารถหลบกระสุนจากปืนไรเฟิลซุ่มยิงได้จริงๆ"
จอมโจรคิดเอ่ยเตือน "ช่วยเก็บความอยากรู้อยากเห็นของนายไปทีเถอะ แล้วก็เลิกจ้องมองใต้กระโปรงของฉันได้แล้ว"
เคียวโกกุ มาโคโตะ เอ่ยถามด้วยความประหลาดใจ "นี่คุณเองก็เป็นซูเปอร์ไซย่าเหมือนกันอย่างนั้นหรือ"
ไฮบาระ ไอ รำพึงกับตนเอง "หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า... พวกที่อยู่ข้างบนนั้นน่ะ เป็นพวกสมองนิ่มกันหมดเลยหรือไงนะ"