เซียนนอกรีต เริ่มต้นจากศิษย์รับใช้

（ แนวปุถุชนสร้างตัว + พัฒนาตัวเองอย่างเงียบเชียบ + เก่งรอบด้าน + พลิกความคาดหมาย ）
เจียงจิ่ว ข้ามมิติมาเป็นศิษย์รับใช้ระดับล่างสุด ไร้ภูมิหลัง ไร้ศิลาปราณ มีเพียงรากปราณเบญจธาตุขั้นต่ำสุดอันแสนจะไร้ค่า
คู่หมั้นเดินทางมาขอถอนหมั้น: "ตอนนี้ข้าเป็นถึงอัจฉริยะผู้ไร้เทียมทาน ส่วนเจ้าเป็นเพียงศิษย์รับใช้ขยะ เจ้าไม่คู่ควรกับข้าหรอก!"
เจียงจิ่วไม่เอ่ยคำใดแม้แต่คำเดียว ทว่าระหว่างทางขากลับ เขากลับบังเอิญเก็บแหวนลึกลับวงหนึ่งได้ และพบว่าภายในนั้นมีเทพธิดาผู้เลอโฉมผู้ควบคุมกาลเวลาและมิติศักดิ์สิทธิ์อาศัยอยู่!
นับแต่นั้นมา เจียงจิ่วก็มีเวลาในการบำเพ็ญเพียรมากกว่าคนทั่วไปถึงสิบเท่า เขาเริ่มบำเพ็ญเพียรอย่างเงียบเชียบ อดตาหลับขับตานอนเพื่อหลอมศาสตรา, กลั่นโอสถ, สร้างยันต์, วางค่ายกล และฝึกฝนกายา...
ฤดูใบไม้ผลิผ่านไปฤดูใบไม้ร่วงเวียนมา อดตาหลับขับตานอนปีแล้วปีเล่า...
จนกระทั่งวันนี้ เจียงจิ่วอยากจะลองบำเพ็ญเป็นเซียนดูเสียหน่อย
วินาทีต่อมา หม้อหลอมศาสตราพลันทะยานขึ้นสู่ห้วงเวียนฟ้า แสงโอสถสาดส่องทั่วค้ำแดน ยันต์คาถาถาโถมประหนึ่งมหาสมุทร ภาพค่ายกลแผ่ซ่านบดบังแผ่นฟ้า กายาเทพยุทธ์ตระหง่านง้ำค้ำตะวัน...
วิถีเซียนทั้งห้าสายทอดตัวยาวพาดผ่านเต็มผืนนภากาศ!
แดนเซียนสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น
อัจฉริยะอันดับหนึ่งในรุ่นเดียวกันแห่งแดนเซียนเมื่อได้เห็นภาพเหตุการณ์นี้ ก็ก้มลงมองตบะระดับแปลงเทพของตัวเองเงียบๆ พลางเริ่มสงสัยในคุณค่าของชีวิต...
อดีตคู่หมั้นที่เคยมาถอนหมั้น รีบเดินทางมาด้วยความเสียใจและสำนึกผิดอย่างสุดซึ้ง: "เจียงจิ่ว หนังสือหมั้นหมายในตอนนั้นยังนับว่าเป็นผลอยู่หรือไม่?"
ทว่ากลับได้เห็นเทพธิดาผู้เลอโฉมที่แข็งแกร่งที่สุดนับแต่โบราณกาลจนถึงปัจจุบัน กำลังอิงแอบอยู่ในอ้อมอกของเจียงจิ่ว ใบหน้างดงามขึ้นสีระเรื่อเบาๆ พลางเอ่ยเรียกเสียงหวาน: "ท่านพี่"
เหล่าเซียนต่างฮือฮาอื้ออึง!
มหาบุรุษผู้ศักดิ์สิทธิ์แห่งยุคบรรพกาลปรากฏกาย ปลดปล่อยกลิ่นอายกดขี่ทั่วทั้งจักรวาล บีบบังคับให้เจียงจิ่วส่งตัวเทพธิดาออกมา: "ต่อให้พรสวรรค์ในศาสตร์แขนงเสริมจะดีเลิศเลอเพียงใด หากไม่บรรลุเป็นมหาบุรุษผู้ศักดิ์สิทธิ์ สุดท้ายก็เป็นได้แค่พวกมดปลวก!"
เจียงจิ่วยิ้มบาง ก่อนจะค่อยๆ ตวัดฟันกระบี่ออกไปหนึ่งสาย...
ฟรีบทที่ 1-40
ฟรีบทที่ลงท้ายด้วย x01-x10 และ x51-x60
ชั้นหนังสือ
นิยายอัปเดต