สูญสิ้นในวันฝนพรำสู่การหวนคืนในคืนพายุคลั่ง

เขาข้ามมิติมา...
อุทิศเวลาหลายปีเพื่อช่วยชีวิตผู้คนใน 'วากัง' ได้แต่งงาน และมีลูกชายที่น่ารัก
แต่แล้ว "สายฝน" เพียงห่าเดียว กลับพรากทุกสิ่งทุกอย่างไปจากชีวิตเขา
เขาอุ้มลูกชายหายตัวไปอย่างลึกลับถึง 9 ปีเต็ม
ตลอด 9 ปี... ไม่มีใครรู้ว่าเขาไปซ่อนตัวอยู่ที่ไหน และกำลังรอคอยสิ่งใดอยู่
จนกระทั่งคืนพายุโหมกระหน่ำใน 9 ปีต่อมา... บานประตูบ้านถูกทุบจนเปิดออก
ผู้ที่ยืนอยู่ตรงหน้าคือ 'เฉิงเหย่าจิน' พร้อมกับร่างของใครบางคนในอ้อมกอด
เขาปรายตามองภาพนั้น แล้วตัดสินใจปิดประตูลง...
แต่เพียงเสี้ยวอึดใจ เขาก็เปิดมันออกอีกครั้ง
เพราะมีคำพูดหนึ่งดังก้องขึ้นมาในหัวใจ:
"ครั้งนี้... ข้าจะหนีหายไปไม่ได้อีกแล้ว"