คลั่งรักแม่หม้ายทรงเสน่ห์

หลี่เยี่ยนลี่เพิ่งอาบน้ำเสร็จ ภายในห้องอาบน้ำยังคงอบอวลไปด้วยไอน้ำ เธอก้มมองเรือนร่างของตนเองแล้วถอนหายใจออกมาเบาๆ ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น ทำให้หัวใจของหลี่เยี่ยนลี่บีบตัวแน่นด้วยความตื่นเต้น
หรือจะเป็นเจิ้งเหว่ยจวิน? เธอเพิ่งอาบน้ำเสร็จและยังไม่ได้แต่งตัว ทำไมถึงประจวบเหมาะขนาดนี้! ถ้าเป็นเขาจริงๆ นี่คือพรหมลิขิตใช่ไหม? หลี่เยี่ยนลี่คิดพลางเดินตรงไปเปิดประตูด้วยความรู้สึกที่ค่อนข้างวู่วาม
แสงจันทร์สาดส่องลงมาโดยปราศจากสิ่งบดบัง เธอก้าวยาวๆ อย่างฉับไว ทุกย่างก้าวดูราวกับมีสายลมพัดพา
สายลมอ่อนๆ พัดผ่านเส้นผมและชายเสื้อของเธอจนพลิ้วไหวเบาๆ เธออดไม่ได้ที่จะก้มลงมองสำรวจตัวเองเธองดงามจริงๆ!
แต่ทว่า... ไม่ได้การละ!
ความงดงามขนาดนี้จะปล่อยให้คนอื่นเห็นง่ายๆ ได้อย่างไร?
หากคนที่มาไม่ใช่เจิ้งเหว่ยจวิน เธอจะไม่เสียหน้าแย่หรือ?
เมื่อคิดได้ดังนั้น หลี่เยี่ยนลี่ก็หยุดชะงักทันที จ้องมองไปที่ประตูตรงหน้าแล้วถามเสียงดัง "ใครอยู่ข้างนอกน่ะ?" เสียงทุ้มต่ำและแหบพร่าตอบกลับมา "ฉันเอง! ต้าเปียว!"
เมื่อได้ยินเสียงอันอ่อนหวานของหลี่เยี่ยนลี่ ชายที่อยู่หน้าประตูก็แอบกระหยิ่มใจ การมาตอนกลางคืนเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องจริงๆ ผู้หญิงคนนี้ตอนกลางวันก็แค่แกล้งทำเป็นเล่นตัวไปงั้นเอง! ต้าเปียวเคยลองเชิงมาแล้วหลายครั้งแต่ก็ถูกปฏิเสธทุกครั้ง ครั้งนี้เขาอาศัยฤทธิ์เหล้าปลุกความกล้า จึงตัดสินใจมาเคาะประตูในยามวิกาล...