เพิ่งสร้างรากฐานสำเร็จ ศิษย์รับใช้ก็นำ นิ้วทองคำ มาส่งให้

【เซียน + ไร้ระบบ + เปิดเรื่องที่ขั้นสร้างรากฐาน + ตัดสินใจเด็ดขาด สังหารไม่เลี้ยง】
หลังจากปักหลักในโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรและตรากตรำมานานหลายสิบปี ในที่สุด "ลู่ยวี่" ก็สามารถทะลวงเข้าสู่ระดับสร้างรากฐานได้สำเร็จ!
ทว่าในขณะที่เขากำลังเดินทางผ่านป่าไผ่ในสำนัก เขากลับพบเรื่องบังเอิญที่คาดไม่ถึง เมื่อศิษย์รับใช้คนหนึ่งดันครอบครอง "เครื่องมือวิเศษระดับสุดยอด" ด้วยความสงสัย เขาจึงแอบสะกดรอยตามจนล่วงรู้ความลับสวรรค์ที่น่าตกตะลึง!
เจ้าเด็กนั่นสามารถใช้ "กระจกบิ่นๆ" ชิ้นหนึ่งในการซ่อมแซมเครื่องมือวิเศษได้!
เมื่อเห็นดังนั้น ลู่ยวี่จึงไม่รอช้า สังหารอีกฝ่ายทิ้งทันทีพร้อมชิงกระจกชิ้นนั้นมาครอบครอง
"ศิษย์รับใช้ชั้นต่ำเช่นเจ้าจะมีสิทธิ์ถือครองสมบัติล้ำค่าเช่นนี้ได้อย่างไร! ส่งมาให้ข้าซะดีๆ!"
หลังจากได้มาครอบครองและตรวจสอบดู ลู่ยวี่ก็พบว่ากระจกบานนี้ไม่เพียงแค่ซ่อมแซมเครื่องมือวิเศษที่เสียหายได้เท่านั้น แต่เมื่อเขารวบรวมชิ้นส่วนกระจกจนครบ มันยังเผยให้เห็น "มิติถ้ำสวรรค์ภายในกระจก" อีกด้วย!
เครื่องมือวิเศษที่พังแล้วที่ใครๆ ก็รังเกียจ? หมายังไม่มอง!? แต่เขามอง! เขาใช้กระจกซ่อมมันจนกลายเป็นเครื่องมือวิเศษที่สมบูรณ์!
สมบัติล้ำค่าที่เสียหายในแดนลับที่ไม่มีใครต้องการ? เขาแอบเก็บมันมาซ่อมจนกลายเป็นสมบัติสวรรค์ที่ทรงพลัง!
นักปรุงยาที่ปวดหัวเพราะสมุนไพรไม่เพียงพอ? เขาไม่สน! เขาต้องการแค่เมล็ดพันธุ์ แล้วนำไปเพาะปลูกจำนวนมหาศาลในมิติถ้ำสวรรค์!
...
ใครว่าอายุเข้าสู่วัยฉกรรจ์ (วัยล่วงเลย) แล้วจะหมดไฟกันล่ะ!?
นี่แหละคือช่วงวัยที่เหมาะแก่การทุ่มเทอย่างหนักที่สุด!!
ด้วยการพึ่งพาพลังจากกระจกวิเศษ เส้นทางการบำเพ็ญเพียรของลู่ยวี่ก็โรยด้วยกลีบกุหลาบ ในขณะที่ผู้บำเพ็ญเพียรคนอื่นๆ กำลังฆ่าฟันกันเลือดตกยางออกเพื่อแย่งชิงเครื่องมือวิเศษสักชิ้น ลู่ยวี่กลับนั่งนับกองสมบัติที่ซ่อมเสร็จแล้วในถุงเก็บของพร้อมกินแตงดูความวุ่นวายอย่างสบายใจ
ในขณะที่คนอื่นยังต้องวิ่งวุ่นหาทรัพยากรฝึกตน เขากลับมองกองสมบัติมหาศาลที่ตัวเองสะสมไว้ด้วยความอิ่มเอมใจ
หา? เจ้าบอกว่าจะมาชิงสมบัติของข้าอย่างนั้นรึ?
เข้ามาเลย! มาดูกันว่าข้าจะระเบิดกะโหลกเจ้าให้กระจุยหรือเปล่า!