ในโลกนี้ ข้าคือผู้กำหนดชะตาเอง

บนทุ่งน้ำแข็งอันหนาวเหน็บ ท่ามกลางไอระเหยที่พวยพุ่งและพายุหิมะอันขาวโพลน เงาร่างของสัตว์ร้ายขนาดมหึมาค่อยๆ ปรากฏขึ้นอย่างช้าๆ
มันคือสิ่งก่อสร้างรูปลักษณ์พิลึกพิลั่นที่ดูเหมือนจะถูกประกอบขึ้นอย่างลวกๆ จากไม้และเหล็ก ปราศจากความสวยงามหรือการออกแบบใดๆ ทั้งสิ้น แม้แต่การที่มันจะขยับเคลื่อนที่ได้หรือไม่นั้นยังคงเป็นปริศนา และเป็นเรื่องน่าอัศจรรย์ยิ่งนักที่มันยังสามารถคงรูปทรงเอาไว้ได้โดยไม่แตกสลายลงมา
ส่วนหน้าของมันคือใบหน้าเหล็กกล้าขนาดใหญ่ที่แสยะยิ้มบิดเบี้ยว โดยมีลิ้นจักรกลสีแดงก่ำซ่อนตัวอยู่ภายในปากอันกว้างขวางนั้น
เบื้องล่างมีขาจักรกลสี่ข้างที่ดูคล้ายกรงเล็บ ทั้งเรียวเล็กและดูเหมือนขาของวิหค พวกมันก้าวเดินอย่างเก้ๆ กังๆ ไปบนพื้นหิมะ พยายามพยุงร่างอสูรกายที่สูงตระหง่านอยู่ด้านบนอย่างสุดกำลัง ความบอบบางของขาเหล่านั้นดูน่าหวาดเสียวเมื่อเทียบกับโครงร่างอันมหึมาของสัตว์ร้าย
เขากล่าวกันว่า ลึกเข้าไปภายในป้อมปราการแห่งนี้ มีร่างลึกลับตนหนึ่งอาศัยอยู่ ร่างนั้นกำลังถักทอโชคชะตาของทุกสรรพชีวิตให้เป็นไปตามประสงค์