1854: วิศวกรโรงงานผู้เปลี่ยนยุโรปด้วยอุตสาหกรรมสงคราม

ในฤดูหนาวอันหนาวเหน็บของปี 1854 โรงงานขนาดเล็กแห่งหนึ่งในเจนัวกำลังยืนอยู่บนปากเหวของการล้มละลาย วิศวกรเครื่องกลคนหนึ่งปลอมตัวเป็นนักเรียนนายร้อยที่ไร้บิดา เผชิญกับกองกระสอบป่านที่สูงท่วมหัว เจ้าหนี้เงินกู้นอกระบบ และมารดาที่มีดวงตาบวมช้ำ เขาคว้าข่าวสงครามจากหนังสือพิมพ์เดอะไทมส์มาฉบับหนึ่งและเดิมพันด้วยชีวิตของครอบครัวว่า "ผมจะผลิตเสื้อผ้ากันหนาวให้พวกอังกฤษเอง!"
"จักรเย็บผ้าคือปืนกลแกตลิงของฉัน!"
เครื่องตีฝ้ายที่ได้รับการปรับปรุงใหม่เหรอ? สายการผลิตของแม่ม่ายช่วยเพิ่มผลผลิตได้อย่างมหาศาล! การติดสินบนเชลยศึกรัสเซียเหรอ? คำสารภาพจากศพในทะเลดำกลายเป็นเบี้ยต่อรองมรณะ! การพนันกับกงสุลอังกฤษเหรอ? ข้อตกลงขั้นบันไดมีเงื่อนงำชั่วร้ายซ่อนอยู่!
เมื่อทองก้อนแรกตกถึงมือ เขาก็ฉีกเสื้อพ่อค้าทิ้งอย่างไม่แยแส
หนังสือพิมพ์ทำนายสงคราม: บทความที่ลงนามจุดไฟในตูริน คาวัวร์ลงมาเกณฑ์คนด้วยตัวเอง! กองทัพส่วนตัวบุกโจมตีป้อมปราการ: ไนโตรกลีเซอรีนทำลายราชวงศ์บูร์บง และเหล่าเสื้อดำนับพันได้รับการแต่งตั้งเป็นอัศวินบนเส้นทางนองเลือด! ผูกขาดอำนาจเหนือตลาดกำมะถัน: "กำมะถันหนึ่งตันแลกข้าวสิบตัน" กอบโกยจากซิซิลีในช่วงทุพภิกขภัย!
ในยุคสมัยอันโกลาหลของเครื่องจักรไอน้ำที่คำรามลั่น เขากุมเวทมนตร์แห่งพันธบัตรไว้ในมือซ้าย และชักใยการแย่งชิงอำนาจระหว่างมหาอำนาจด้วยมือขวา
สนามรบปรัสเซีย-ออสเตรียหลุมพรางเรือออสเตรีย: ถ่านหินผสมกำมะถันทำให้หม้อต้มระเบิด และเวเนโตก็ถูกยึดครอง! คลังสมบัติของโป๊ปโยกย้ายทองคำ: พันธบัตรอายุ 50 ปีเพื่อไถ่ถอนนครศักดิ์สิทธิ์ และวาติกันกำลังโกรธจัด! ซูเอซยึดหุ้นอย่างลับๆ: ช้อนซื้อในจังหวะที่ฝรั่งเศสพ่ายแพ้และบีบคอหอยของยุโรปและเอเชีย!
เมื่อสวมมงกุฎแห่งอิตาลี เขามองออกไปเหนือทะเลเมดิเตอร์เรเนียน: "สิ่งที่เรียกว่าซีซาร์นั้นไม่มีอะไรมากไปกว่าการทำให้โลกเชื่อ— เงาที่นั่งอยู่บนบัลลังก์เหล็กนั้นคือพระเจ้า!"