ท่านพ่อ เปิดประตู องค์หญิงผู้นี้ไปก่อเรื่องกลับมาแล้ว

[เบาสมองขบขัน ＋ ชีวิตประจำวัน ＋ เป็นที่รักของทุกคน ＋ นิยายดำเนินเรื่องฉับไว/สะใจ ＋ กาว/ตลกหน้าตาย ＋ หญิงแกร่ง ＋ ตัวละครหมู่ ＋ ชิงไหวชิงพริบ ＋ ชิงอำนาจในวัง]
ตั้งแต่ทายาทเพียงคนเดียวของจวนตวนอ๋องอย่างเยี่ยฉยงถูกลากระโดดเตะกบาลจนความจำเสื่อม
วันคืนอันแสนสุขของตวนอ๋องจอมเสเพลรุ่นเดอะก็สิ้นสุดลง
บ้านอื่นมีบิดาเมตตาบุตรกตัญญู แต่จวนตวนอ๋องกลับวุ่นวายไก่บินหมากระโดด
เยี่ยฉยงถ้าไม่กำลังหาเรื่องปวดหัวมาให้บิดา ก็กำลังอยู่บนเส้นทางหาเรื่องปวดหัวมาให้บิดา
ในเวลาสั้นๆ เพียงครึ่งเดือน นางไม่เพียงได้เลื่อนขั้นขึ้นเป็นอันดับหนึ่งแห่งวงการคนเสเพลในเมืองหลวง แต่ยังก่อตั้งแก๊งจอมเสเพลขึ้นมาอีกด้วย
ยามที่คนอื่นดีดพิน เดินหมาก คัดลายมือ และวาดภาพ เยี่ยฉยงกลับยุ่งอยู่กับการผลาญสมบัติและเดินเที่ยวหอนางโลม
ยามที่คนอื่นชิงดีชิงเด่นในวังหรือในเรือน เยี่ยฉยงกลับยุ่งอยู่กับการสอดรู้สอดเห็นและชกต่อยตีวิวาท
จนกระทั่งวันหนึ่ง ผู้คนต่างก็พบว่าจวิ้นจู่ไร้ความสามารถผู้มีชื่อเสียงฉาวโฉ่คนนั้น ได้ก้าวขึ้นเป็นดาวเด่นระดับท็อปของเมืองหลวงในชั่วข้ามคืน
เถ้าแก่หอนางโลมที่ฮอตฮิตที่สุด —— คือจวิ้นจู่
เจ้าของโรงประมูลที่ทำกำไรได้มากที่สุด —— คือจวิ้นจู่
หัวหน้ากองโจรภูเขาที่ยิ่งใหญ่ที่สุด —— คือจวิ้นจู่
แม้แต่ประมุขพรรคที่ร้ายกาจที่สุดในยุทธภพ —— ก็ยังเป็นจวิ้นจู่
ชาวบ้านพากันตั้งป้ายขอพรให้อายุยืนยาวให้แก่จวิ้นจู่ เหล่าคนเสเพลต่างยอมรับให้จวิ้นจู่เป็นลูกพี่ใหญ่
ยามที่ผู้คนแย่งชิงบัลลังก์กันอย่างดุเดือด
เยี่ยฉยงที่กำลังนับตั๋วเงินก็มองดูตัวเองที่เงินก็มีแล้ว คนก็มีพร้อมแล้ว
ดูเหมือนว่าถ้าไม่เข้าร่วมวงด้วยสักหน่อยจะดูแปลกแยกไปนิด
ดังนั้น นางจึงพลิกมือหิ้วคอพระราชนัดดาน้อยที่เป็นลูกไล่ตามติดนางขึ้นไปนั่งบนบัลลังก์เสียเลย
เมื่อเทียบกับการนั่งบัลลังก์แล้ว นางยังคงชอบเป็นผู้สำเร็จราชการที่กุมอำนาจล้นฟ้ามากกว่า
【หมายเหตุ: ไม่ใช่นิยายชิงไหวชิงพริบการเมืองในวังแบบเคร่งเครียด นิยายเรื่องนี้ดำเนินเรื่องด้วยสไตล์เบาสมองและขบขัน】
ชั้นหนังสือ
นิยายอัปเดต