เกิดใหม่ในโลกเซียนทั้งที ข้าขอใช้ชีวิตสโลว์ไลฟ์ด้วยการนอนตากแดดให้เป็นเทพ

ฉู่เทียนข้ามมิติมายังโลกแห่งการบำเพ็ญเพียร และต้องตกตะลึงเมื่อพบว่าตัวเองครอบครอง 'กายาชาวคริปโตเนียน' ที่ขอแค่ตากแดดก็เก่งขึ้นได้เอง!
เดิมทีเขาปรารถนาเพียงการใช้ชีวิตเรียบง่ายในเมืองมนุษย์ธรรมดาไปจนสิ้นอายุขัย รอวันที่พลังจะชาร์จจนเต็มขีดจำกัดเพื่อกลายเป็นพระเจ้าท่ามกลางหมู่มวลมนุษย์ ทว่าโชคชะตากลับเล่นตลก เมื่อน้องชายบุญธรรมที่เป็นดั่งภาระของเขากลับกลายเป็น 'กายาเต๋าโดยกำเนิด' ที่หาได้ยากยิ่ง และในวันที่สำนักเซียนมาบังคับรับตัวไป น้องชายตัวดีกลับยืนกรานจะพาลพี่ชาย "ขยะชีพจรพิการ" อย่างเขาพ่วงไปด้วยให้ได้!
ฉู่เทียนพร่ำด่าในใจอย่างบ้าคลั่ง: "สำนักเซียนมันอันตราย! ต่อให้มีโอกาสชนะ 99% มันก็ไม่ต่างอะไรกับการฆ่าตัวตายชัดๆ!"
แต่ภายนอกทำได้เพียงตีหน้าตาย: "...ครับ ขอบพระคุณท่านบรรพชน"
นับแต่นั้นมา สำนักชิงหยางก็มีศิษย์สายอินดี้เพิ่มมาหนึ่งคน
ในขณะที่คนอื่นบำเพ็ญเพียรอย่างรากเลือด เขากลับนอนแผ่ตากแดดอย่างเกียจคร้าน; ในขณะที่คนอื่นประลองเวทอย่างดุเดือด เขากลับสวมเกราะเต็มยศแล้วแอบซ่อนตัวอยู่ในมุมมืด; และเมื่อต้องเผชิญกับความเสี่ยงเพียงน้อยนิด เขาจะร้องตะโกนลั่นว่า: "ไม่ได้การ! นี่มันอันตรายเกินไปแล้ว!"
เหล่าศิษย์ในสำนักต่างพากันเล่าลือ: "ศิษย์พี่ฉู่ช่างต่ำต้อยและมั่นคงยิ่งนัก เขาต้องเป็นยอดคนที่เร้นกายอยู่แน่ๆ!"
ฉู่เทียน: "ข้าเปล่า! ข้าก็แค่ขยะที่อยากนอนชาร์จแบตเงียบๆ เท่านั้นเอง!"