ข้าก็แค่ใช้ทางลัดในการฝึกเซียน ทำไมถึงหาว่าข้าเป็นผู้บำเพ็ญมาร

[ตลก + กาว + เซียนเส้นสาย + ปล่อยมุก]
“ถ้ากินยากลั่นฐานเข้าไปแล้วช่วยให้สร้างรากฐานสำเร็จร้อยเปอร์เซ็นต์ งั้นถ้ากินตอนอยู่ขั้นรวบรวมลมปราณระดับสองจะได้ไหม?” “ส่วนที่ถามว่าทำไมต้องเป็นระดับสองน่ะเหรอ?” “ก็เพราะว่าข้าอยู่ระดับสองไงล่ะ”
...นี่คือโลกแห่งการฝึกเซียนที่ค่อนข้างจะเฮงซวย
บุตรหลานของยอดฝีมือขั้นสร้างรากฐานเท่านั้น ถึงจะสามารถกลายเป็นผู้ฝึกเซียนขั้นสร้างรากฐานได้; ทายาทของจอมยุทธ์ขั้นแก่นทองคำเท่านั้น ถึงจะมีสิทธิ์ขึ้นสู่ขั้นแก่นทองคำ มีเพียงศิษย์หรือลูกหลานของบรรพชนขั้นทารกวิญญาณเท่านั้น ที่จะได้รับอนุญาตให้สัมผัสวาสนาแห่งการก่อเกิดวิญญาณหยวน
ดังนั้น เมื่อ เฉินอี๋ว์เชา ชายหนุ่มที่พื้นเพเบื้องหลังไม่มีอะไรแตะต้องกับเงื่อนไขที่กล่าวมาข้างต้นได้เลยแม้แต่น้อย จึงจำเป็นต้องเสาะหา 'ทางลัด' ที่ไม่มีใครกล้าเดิน เพื่อฝึกฝนสู่ความเป็นเซียน!
นิยายเรื่องอื่นๆ