ชีวิตชนบทของปรมาจารย์ผู้บำเพ็ญเพียร

ข้าแค่อยากจะบำเพ็ญเพียรในวิถีอมตะอย่างเงียบๆ และใช้เวลาว่างไปกับการดื่มชา กินข้าว และขายผัก
แต่ไฉนผู้คนถึงไม่ยอมปล่อยให้ข้าอยู่คนเดียว
ผู้คนมากมายต่างเข้ามาป้วนเปี้ยนอยู่รอบตัวข้า ทั้งบางคนก็เข้ามาหาเรื่อง บางคนก็หาความเดือดร้อน และยังมีสตรีอีกมากมายที่เข้ามาหาข้าทุกวัน
อย่าเข้ามาเลย! ที่จริงข้าแค่อยากจะอยู่เงียบๆ และฝึกฝนให้ดีเท่านั้นเอง