เกิดมาก็ไร้พ่าย จะบำเพ็ญเพียรไปทำไม

ชาติก่อนโลกมนุษย์เร่งรีบและกดดันเกินไป ซูเฉินในชาตินี้จึงไม่สนใจการต่อสู้หรือเข่นฆ่า เขาเพียงอยากจิบสุราเบา ๆ มองดูทิวทัศน์ของโลกใบนี้อย่างสงบ เท่านั้นก็เพียงพอแล้ว
ทว่าเขาไม่คิดหาเรื่องใคร กลับมีคนไม่หยุดหย่อนที่จะมาหาเรื่องเขา ความสงบที่ต้องการจึงไม่อาจรักษาไว้ได้
จนในที่สุด ด้วยความจนใจ เขาเผลอลงมือเพียงครั้งเดียว และสังหารจักรพรรดิเซียนผู้หนึ่งในพริบตา
นับแต่นั้นมา ก็ไม่มีผู้ใดกล้าก่อกวนเขาอีก
ผู้คนทั่วหล้าล้วนสงสัย
“เหตุใดเจ้าไม่เคยบำเพ็ญ แต่กลับแข็งแกร่งถึงเพียงนี้?”
ซูเฉินตอบอย่างเรียบสงบ
“ข้าเดิมทีก็ไร้เทียมทานอยู่แล้ว แล้วจะต้องบำเพ็ญไปเพื่ออันใดกัน?”