บำเพ็ญเพียรห้าพันปี หวนคืนสู่โลกในฐานะผู้ไร้เทียมทาน

"แก—"
หลินถงซวินโกรธจัดจนไอโขลกออกมาทันที
หลินเจิ้งเจ๋อรีบตวาดลั่น "น้องรอง แกจะไม่ดูแลคนของแกหน่อยหรือไง? แต่ละคนสร้างเรื่องเก่งกว่าใครทั้งนั้น!"
หลินเจิ้งซานจึงรีบดึงแขนโจวชิงเหมยไว้ "พอเถอะคุณ พูดให้น้อยลงหน่อย!"
"พูดให้น้อยลงเหรอ? วันนี้ฉันจะพูดให้หมดนี่แหละ!"
แต่โจวชิงเหมยไม่สนใจฟังคำปรามของหลินเจิ้งซาน เธอชี้หน้าด่าหลินเจิ้งเจ๋อ "พี่ใหญ่ พี่ก็เลิกเสแสร้งเป็นคนดีได้แล้ว! ตลอดหลายปีที่ผ่านมา พวกพี่ข่มเหงรังแกหาว่าหลินเจิ้งซานไม่ได้เรื่อง โยนแต่งานหนักงานเหนื่อยมาให้ชิงเสวี่ยทำ แต่พอถึงเวลาโกยผลประโยชน์กลับเอาเข้ากระเป๋าตัวเองหมด! บอกตามตรงนะ ฉันทนพวกพี่มานานเกินพอแล้ว!"