คนทั้งสำนักต้อนข้าให้ไปตาย ข้าจึงคลุ้มคลั่งสังหารเรียบ

"ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่ข้า เสิ่นเหลียน ตกต่ำจนถึงขั้นต้องให้ขยะอย่างเจ้ามาสั่งสอน? ข้าอนุญาตให้เจ้าพูดแล้วหรือ!"
ผู้อาวุโสใหญ่เพิ่งจะตระหนักได้ว่า ผู้ที่เพิ่งลงมือโจมตีไปเมื่อครู่นี้ก็คือเสิ่นเหลียน ที่กำลังยืนอยู่ตรงกลางหอคุมกฎเพื่อรอรับการพิจารณาโทษนั่นเอง
"ระดับการบำเพ็ญเพียรของเขาฟื้นฟูแล้ว แต่มื่อสองวันก่อนเขายังเป็นแค่คนไร้ค่าอยู่เลย เป็นไปได้อย่างไร..."
ภายในใจของเขาสั่นสะท้านอย่างหนัก เพราะการโจมตีของเสิ่นเหลียนเมื่อครู่นี้เกิดขึ้นโดยไม่มีสัญญาณเตือนใดๆ เลยแม้แต่น้อย
ยิ่งไปกว่านั้น ความเร็วของฝ่ามือนี้ยังรวดเร็วเสียจนไม่มีใครตั้งรับได้ทัน
ใครก็ตามที่สามารถทำร้ายเยี่ยฝานให้บาดเจ็บได้ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว ระดับการบำเพ็ญเพียรย่อมต้องอยู่ในขอบเขตแปลงวิญญาณเช่นเดียวกัน!
"พรวด—"
📖🔴🍀นิยายน่าอ่านของเรา🍀🔴📖