กู้มาจ่ายก็หายกัน นี่แหละวิถีอัจฉริยะ

'เฉินลั่ว' ทะลุมิติมายังโลกแฟนตาซีและได้กลายเป็นศิษย์ฝ่ายนอกของสำนักชิงอวิ๋น
ด้วยพรสวรรค์ด้านวรยุทธ์ที่แสนจะธรรมดา เขาจึงคิดปลงตกเตรียมกลับไปสืบทอดที่ดินอันอุดมสมบูรณ์นับหมื่นไร่และกิจการร้านค้าอีกกว่าสิบสายถนนของบิดา แต่งภรรยาและอนุภรรยาโฉมงามสักโขยง แล้วใช้ชีวิตเสวยสุขไปจนแก่เฒ่า
ทว่าเขากลับบังเอิญปลุกพลังของ [หยกผีเสื้อแห่งเต๋า] ขึ้นมาเสียก่อน
เคล็ดวิชาใดก็ตามที่ถูกบันทึกไว้ในหยกผีเสื้อ หากฝึกฝนจนบรรลุเพียงขั้นแรกเริ่ม ก็จะสามารถก้าวกระโดดไปสู่ขั้นสมบูรณ์แบบได้ล่วงหน้าทันที
หมายความว่ายังไงที่บอกว่าพลังนี้ไม่ใช่ของข้า? ข้าก็แค่เสพสุขกับผลลัพธ์ของการบำเพ็ญเพียรก่อนล่วงหน้า หลังจากแสดงอานุภาพดุจเทพเจ้าให้ผู้คนประจักษ์แล้ว ค่อยกลับไปฝึกฝนชดเชยทีหลังก็ยังได้
เพื่อความแข็งแกร่ง เขาไม่ลังเลที่จะสร้างภาพว่าเป็นอัจฉริยะ หลอกลวงต้มตุ๋นเอาทรัพยากรบำเพ็ญเพียร และก้าวเข้าสู่เส้นทางแห่งการ 'กู้มาใช้ก่อน ผ่อนคืนทีหลัง'
ในสายตาผู้อื่น ไม่ว่าจะเป็นเคล็ดวิชาสวรรค์อันลึกลับเข้าใจยาก ทักษะเทพ คัมภีร์จักรพรรดิ หรือเศษเสี้ยวคัมภีร์เซียนโบราณ แต่สำหรับเฉินลั่วแล้ว ทุกอย่างกลับดูเรียบง่ายและน่าเบื่อหน่ายราวกับของเล่นเด็ก
"ความเข้าใจของเฉินลั่วนั้นลึกล้ำพิสดาร พรสวรรค์ไร้ผู้ต่อกร เขาคือยอดอัจฉริยะผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาลอย่างแท้จริง!"
“…”
อัจฉริยะผู้ไร้เทียมทานงั้นรึ?
ไม่ใช่!
อัจฉริยะเหนือโลกต่างหาก!!
เบื้องหน้าบางคนอาจดูรุ่งโรจน์เจิดจรัส แต่ความเป็นจริงกลับต้องแอบฝึกฝนอย่างบ้าคลั่งเพื่อ 'ใช้หนี้' ที่ยืมมา...