เมื่อผมเกิดใหม่เป็นตันเหิง ในโลกจอมยุทธ์ภูตถังซาน

ระหว่างทางมุ่งหน้าสู่ออมฟาลอส ขบวนรถไฟแห่งดวงดาวถูกโจมตีโดยขุมพลังลึกลับจนร่วงหล่นลงมา
เมื่อตันเหิงลืมตาตื่นขึ้นอีกครั้ง เขาก็พบว่าตนเองอยู่กลางป่าเขาเสียแล้ว ส่วนตู้โดยสารรถไฟนั้นกลับกลายเป็นเพียงภาพมายาปรากฏขึ้นในห้วงความคิดของเขาแทน
ทว่าในความโชคร้ายก็ยังมีเรื่องน่ายินดี เพราะเมื่อตันเหิงค่อยๆ ทำความเข้าใจเกี่ยวกับโลกใบนี้มากขึ้นเท่าใด ภาพนิมิตของขบวนรถไฟในหัวก็ยิ่งก่อตัวเป็นรูปร่างชัดเจนและจับต้องได้มากขึ้นเท่านั้น
เมื่อไร้ซึ่งหนทางอื่น ตันเหิงจึงทำได้เพียงก้าวเดินสู่เส้นทางแห่งการ 'บุกเบิก' ครั้งใหม่ ในโลกที่ถูกขนานนามว่า 'ทวีปโต้วหลัว' แห่งนี้
เพียงแต่ว่า... แม้นี่จะเป็นวิถีแห่งการบุกเบิก ทว่ามันกลับไม่ใช่การ 'บุกเบิก' อย่างที่เคยเป็นมา