กตัญญูเหนือฟ้า ชะตาเหนือเซียน

มีคำกล่าวว่า “หนทางยิ่งใหญ่ไม่ควรคับแคบ และสหายร่วมเต๋าไม่ควรมีน้อยเกินไป”
อีกทั้ง “อย่าทำให้ปีศาจดีต้องผิดหวัง และอย่าปล่อยให้ปีศาจร้ายสูญเปล่า”
แต่ฉู่หวูจี้ไม่เคยคิดว่า คำกล่าวเหล่านี้จะย้อนกลับมาหาเขาในรูปแบบสุดปวดหัวเช่นนี้…
เพราะความผิดพลาดเพียงครั้งเดียว เขาเผลอให้ยาผิดกับมารดา ส่งผลให้ร่างของนางกลายเป็นที่สิงสู่ของปีศาจสตรีไม่รู้จบ
วันนี้เป็นผีสาวแสนงาม พรุ่งนี้เป็นจิ้งจอกสาวเจ้าเสน่ห์ และใครจะรู้ว่าวันต่อไปจะเป็นอะไรอีก?
ฉู่หวูจี้จำต้องขอคำชี้แนะด้านการบำเพ็ญจากปีศาจเหล่านั้นไปพร้อมกับพยายามขับไล่พวกนางออกจากร่างมารดา
ทว่าไม่นานเขาก็เริ่มตระหนักว่า…
“ไม่ถูกต้อง ปีศาจสตรีพวกนี้ดูเหมือนจะไม่ได้สนใจมารดา แต่กำลังเล็งเป้ามาที่ข้า!”
ระหว่างเส้นทางเต๋า ความกตัญญู และปีศาจสาวที่ไม่ยอมไปไหน
ฉู่หวูจี้จึงต้องตะโกนก้องสวรรค์ว่า—
“พวกเจ้าปีศาจ ออกไปจากร่างมารดาข้าเดี๋ยวนี้! อย่าคิดมาทำลายเต๋า…และความกตัญญูของข้า!”