ฉันก็แค่ปากหมาจนจักรพรรดินีกลับชาติมาเกิดต้องร้องไห้

หลังจากมหาวิทยาลัยตี้ตูเปิดเทอมใหม่ เหล่านักศึกษาใหม่ต่างตกใจเมื่อพบว่าอาจารย์ของพวกตนนั้นแท้จริงแล้วเป็นเพียงเศษขยะระดับ F
แต่สิ่งที่ทำให้ตกใจยิ่งกว่าไม่ใช่ว่าขยะระดับ F คนนี้สามารถเอาชนะจอมยุทธ์ระดับ A ได้อย่างง่ายดายหรอก แต่เป็นคำพูดอาบยาพิษที่พ่นออกจากปากของมันต่างหาก
“หล่อนน่ะความรู้ท่วมหัวแต่แขนขากลับขยับไม่ได้เนี่ยนะ เป็นอัมพาตเหรอ”
“เวลาอยู่ข้างนอกอย่ามาอ้างชื่อฉันเชียว เพราะมันไม่ใช่คำชมแต่เป็นคำใส่ร้าย !”
“ตอนมนุษย์เราวิวัฒนาการอยู่เธอเอาแต่ซ่อนอยู่ในถ้ำเหรอ ?”
“ฟาร์มโทรมาบอกว่าแกน่ะมันลูกเจี๊ยบ”
“กินยาสีฟ้ามาเหรอ ? เห็นชอบชักจังเลย กระบี่นั่นน่ะ !”
“ดูแววตาเจ้าเล่ห์ตัวเองซิ เด๋วปั๊ดแจ้งตำรวจ !”
คำพูดประชดเสียดสีที่ถาโถมเข้ามาอย่างต่อเนื่องทำให้เหล่านักศึกษาใหม่ต้องระเบิดอารมณ์ออกมาพร้อมกัน
แม้แต่จักรพรรดินีที่กลับชาติมาเกิดใหม่ก็ยังถึงกับต้องหลั่งน้ำตา
ในใจก็คิดว่าไอ้หมอนี่มันต้องโดนไล่ออกและถูกวงการการศึกษาแบนตลอดไปซะ...