ให้ไปสร้างหมู่บ้านมือใหม่แต่ไหงจับเทพมารมาแบกหาม

เฉินสวินเพียงแค่อยากเป็นผู้ใหญ่บ้านจอมขี้เกียจ ปลีกตัวให้ห่างไกลจากการนองเลือดและความวุ่นวายของโลกผู้บำเพ็ญเพียร ซุ่มพัฒนาความแข็งแกร่งอย่างเจียมเนื้อเจียมตัว และหลีกเลี่ยงการแกว่งเท้าหาเสี้ยนอย่างเด็ดขาด
ทว่าเขากลับค่อยๆ ตระหนักได้ว่า หมู่บ้านมือใหม่ที่เขาสร้างขึ้นมานั้น... ออกจะแปลกประหลาดไปสักหน่อย
น้ำที่ใช้รดผักมาจากปราณแก่นแท้ปฐพี สัตว์ที่ใช้ไถนาคือวัวขุยบรรพกาล ผู้เฝ้าประตูคือเทพบรรพชนโฮ่ว และแม้กระทั่งการทะเลาะเบาะแว้งของบรรดาชาวบ้านหญิงก็ยังแฝงไปด้วยสัจธรรมแห่งมหาเต๋า!
ที่หลุดโลกยิ่งไปกว่านั้นก็คือ...
จอมมารผู้โหดเหี้ยม ฆ่าคนตาไม่กะพริบ กลับมาทำงานเป็นคนเลี้ยงไก่ในหมู่บ้าน