เทพทรูสายซวย ยาเซียนเอาไปเถอะ ยาพิษนี่แหละของแรร์

“คนอื่นข้ามมิติมากินยาเซียนเพื่อเพิ่มพลัง... แต่ข้าต้องวิ่งหายาพิษมากินเพื่อเอาชีวิตรอด!”
ทะลุมิติมาเป็นกรรมกรแบกหามในโลกยุทธภพทั้งที นึกว่าจะได้เป็นจอมยุทธ์สุดเท่ แต่สวรรค์ดันประทาน "บั๊ก" สุดบรรลัยมาให้! เพราะตันเถียนเจ้ากรรมดันผลิตพลังภายในออกมาเองแบบอัลลิมิต (Unlimited) ทุกวัน และถ้าวันไหนเขาผลาญพลังทิ้งไม่หมด... ร่างกายเขาได้ระเบิดตู้มตายอนาถแน่!
ภารกิจประจำวันของ 'ลู่จิ่ง' เลยไม่ใช่การฝึกวิชา แต่เป็นการเดินหน้าหาเรื่องให้ตัวเองโดนกระทืบ!
"พี่ชาย ต่อยข้าที เอาให้หนักๆ เลยนะ ข้าสัญญาว้าจะไม่สู้กลับ!"
แต่ไหงศัตรูที่ต่อยเขากลับสะท้อนกระเด็นไปนอนหยอดน้ำข้าว แถมยังตื้นตันน้ำตาไหลพราก ยกย่องว่าเขาคือ 'ยอดจอมยุทธ์ผู้ทรงคุณธรรมล้ำเลิศ' ไปได้ล่ะโว้ยยย!
ฮัลโหล... ข้าแค่หาทางใช้มานาทิ้ง ข้าไม่ได้อยากเป็นเจ้ายุทธภพ!