วิถีบำเพ็ญเพียรสู่อมตะ ข้ามีโลกใบเล็ก

หลินฉางอันทะลุมิติมายังโลกแห่งการบำเพ็ญเพียร กลายเป็น 'คนเลี้ยงช้าง' ระดับต่ำต้อยที่สุดแห่งสำนักเสวียนซา เมื่อต้องเผชิญหน้ากับโลกบำเพ็ญเพียรที่น่าสะพรึงกลัว เต็มไปด้วยเหล่าเซียนและปีศาจ ทั้งยังเป็นดินแดนที่ผู้แข็งแกร่งกลืนกินผู้อ่อนแอ หลินฉางอันก็ตื่นตระหนกยิ่งนัก โชคดีที่เขามีของวิเศษติดตัวมาด้วย นั่นคือ "โลกใบเล็ก" รูปร่างประหลาดที่สามารถควบคุมเวลาได้! เวลาหกวันภายในโลกใบเล็กเทียบเท่ากับเพียงหนึ่งวันในโลกภายนอก ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีตราประทับต้นกำเนิดพลังวิญญาณอีกด้วย! สิ่งมีชีวิตที่บำเพ็ญเพียรทุกชีวิตซึ่งถือกำเนิดขึ้นในโลกใบเล็กแห่งนี้ จะถูกลอบดูดกลืนพลังวิญญาณไปหนึ่งในร้อยส่วน เพื่อป้อนกลับคืนสู่ต้นกำเนิดของโลกใบเล็กให้เจริญเติบโต! เมื่อเห็นเช่นนี้ หลินฉางอันถึงกับตบต้นขาตนเองฉาดใหญ่ จะมัวดิ้นรนไปไย สู้ใช้ชีวิตอยู่อย่างสงบไม่ดีกว่าหรือ! ด้วยเหตุนี้ ในฉากหน้าหลินฉางอันจึงตั้งหน้าตั้งตาเก็บกวาดมูลช้างอย่างขยันขันแข็ง ทว่าเบื้องหลังนั้นเขากลับเริ่มต้น "แผนการเพาะพันธุ์อันยิ่งใหญ่" ขึ้นภายในโลกใบเล็ก ขั้นแรก เลี้ยงดูสรรพสัตว์ให้ขยายพันธุ์เพื่อสร้าง "ต้นกุยช่ายรอวันเก็บเกี่ยว" (โอ๊ะ ไม่สิ ข้าหมายถึงต้นกล้าเซียนต่างหาก)... ขั้นที่สอง...