ก็บ่มเพาะเซียนเหมือนกัน ข้าที่เป็นสายโอสถจะเก่งกว่านิดหน่อยแล้วจะทำไม

[เน้นชีวิตประจำวันปราบปีศาจ + ซ่อนคมถล่มศัตรู + 1V1 รักเดียวใจเดียว]
ฉู่กวนจิ้ง นักฆ่าสาวผู้หลงใหลในสุนทรียศาสตร์แห่งการระเบิด หลังจากถูกระเบิดบึ้มจนข้ามภพมาอยู่ในร่างผู้บ่มเพาะโอสถ นางกลับพบว่าตนเองไร้พรสวรรค์ในการหลอมยาอย่างสิ้นเชิง... ทว่าพรสวรรค์ในการหลอม ‘ระเบิด’ กลับพุ่งทะลุเพดาน!
ในสายตาคนในสำนัก นางคือศิษย์สวะผู้โดดเดี่ยวที่หลอมยาออกมาทีไรก็มีแต่ผลข้างเคียงประหลาดๆ จนไม่มีใครอยากร่วมทีมปราบปีศาจด้วย จนกระทั่งวันที่มหาปีศาจอาละวาด ทุกคนต่างสิ้นหวัง แต่ฉู่กวนจิ้งกลับเดินออกไปอย่างใจเย็น แล้วโยน ‘โอสถ’ (ระเบิด) เพียงลูกเดียว... บึ้ม! ปีศาจที่ว่าแน่ก็กลายเป็นเศษเนื้อในพริบตา!
ซีเสวียน เพียงแค่ต้องการทวงคืน ‘ตุ๊กตาผูกวิญญาณ’ ของตน และอยากเห็นหน้าสตรีที่ชอบกอดตุ๊กตาเขาแล้วบ่นพึมพำเป็นคนช่างพูดไม่หยุดคนนั้น แต่พอได้เจอตัวจริง เขากลับพบเพียงเด็กสาวตัวเล็กในเสื้อคลุมสีดำที่ดูโดดเดี่ยวจนน่าสงสาร เขาจึงตัดสินใจจะอยู่เคียงข้างจนกว่านางจะมีเพื่อน...
ทว่าเมื่อนางมีเพื่อนล้นหลาม เขากลับไม่ยอมจากไปเสียอย่างนั้น
ฉู่กวนจิ้ง: “ท่านไม่ไปแล้วหรือ?”
ซีเสวียน: “เจ้ามีเพื่อนเยอะแล้ว... ไม่ลองรับ ‘คนรัก’ เพิ่มดูสักคนหรือ?”