ฉันไม่ใช่ลูกหลานเซียนจริงๆ

อันปู้ล่างเป็นทายาทเซียนระดับสูงสุดรุ่นที่สอง แต่เขากลับไม่มีความสุขเลย
วันหนึ่ง หญิงสาวผู้มีรูปโฉมงดงามหาที่เปรียบมิได้เดินมาอยู่ตรงหน้าเขา พลางหยิบหนังสือสัญญาหมั้นออกมาฉบับหนึ่ง: “อันปู้ล่าง ข้าต้องการถอนหมั้น!”
อันปู้ล่างโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ: “สามสิบปีตะวันออก สามสิบปีตะวันตก อย่าได้รังแกหนุ่มน้อยผู้...”
“ฮือๆๆ... ใครๆ ก็พูดกันว่าข้าไม่คู่ควรกับท่าน...” ทันใดนั้นหญิงสาวก็น้ำตานองหน้า “ใช่แล้ว ข้าเป็นเพียงบุตรสาวของเจ้าสำนักแห่งหนึ่งในสิบสำนักศักดิ์สิทธิ์ เป็นเพียงหญิงสาวต่ำต้อยที่มีแค่รากปราณศักดิ์สิทธิ์สายเหมันต์เพียงเส้นเดียว เป็นเพียงเศษสวะที่ไม่ได้แม้แต่จะติดอันดับหนึ่งในทำเนียบเทพธิดา ข้ามันสูงเกินไปสำหรับท่าน แต่ข้าจะขอถอนหมั้นไม่ได้เชียวหรือ?!”
พูดจบ หญิงสาวก็ฉีกสัญญาหมั้นเป็นชิ้นๆ ร้องไห้ราวกับพายุโหมกระหน่ำแล้วเหาะจากไปทั้งที่ยังปิดหน้าอยู่
อันปู้ล่างยืนนิ่งงันอยู่กับที่ด้วยความงุนงง
“โอ้ย ไอ้ชีวิตทายาทเซียนบ้าๆ นี่!!”
...