วิถีเซียน บำเพ็ญเพียรด้วยปืน สร้างราชวงศ์อมตะ

เจิ้งชิงอัน ผู้ทะลุมิติมายังโลกแห่งการบำเพ็ญเพียร เพื่อที่จะดิ้นรนหาที่ยืนในโลกใบนี้ เขาจำต้องผสานรวมวิชา "หลอมศาสตรา" เข้ากับ "แนวคิดการออกแบบปืน"
เขาสร้างปืนสั้นอาคมกระบอกแรก (ปืนอัสนีเนตรเดียว), ปืนไรเฟิลอาคม (ปืนอัสนีพันก้าวร่วงขนนก), ปืนกลมือ, ปืนกลหนัก, ปืนซุ่มยิง...
และแล้ว, "วิถีแห่งการหลอมศาสตรา" ของโลกใบนี้... ก็พลันหักเลี้ยวไปในทิศทางอันสุดแสนจะพิลึกพิลั่น
นับร้อยนับพันปีผ่านไป,
ยามเมื่อ "ดาวเทียมตรวจการณ์ระดับจื่อเวย" ลอยเด่นอยู่เหนือฟากฟ้า, ใช้จิตเทวะอันไพศาลผนึกสวรรค์ล็อกปฐพี
ยามเมื่อ "ปืนใหญ่ไท่ซวี" ล็อกเป้าศัตรู, และ "กระบี่บินแบบใช้แล้วทิ้ง" ทำการ "ยิงกดดันแบบปูพรม"
ยามเมื่อ "รถถังหุ่นเชิดหนักระดับเสวียนอู่" รุกคืบขยี้สมรภูมิ, บดขยี้ทุกสิ่งที่ขวางหน้า
ยามเมื่อ "ยานกระสวยอวกาศระดับหลวนเหนี่ยว" แหวกทะลวงห้วงอากาศ, สร้าง "โซนิกบูม" ดังสนั่นไม่ขาดสาย
ยามเมื่อ "กล่องกระบี่ระดับจู๋รื่อ (ไล่ตะวัน)" เปิด "ไซโลปล่อย", ภายใต้การนำทางของดาวเทียมตรวจการณ์, โจมตีข้ามหมื่นลี้สู่เป้าหมายอย่างแม่นยำ
ยามเมื่อ "ชุดเกราะหุ่นเชิดโครงกระดูกภายนอกระดับสิงเทียน" ถูกส่งลงไปยังแนวหลังของศัตรู...
นับแต่นั้น, "การต่อสู้ของเหล่าเซียน", ก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
และ เจิ้งชิงอัน, ผู้ซึ่งนั่งลูบคางอยู่บนบัลลังก์แห่ง "ตำหนักหลิงเซียว", ก็ดูเหมือนจะคิดว่า...
"การสถาปนาราชวงศ์เซียน มันก็...ไม่เห็นจะยากตรงไหนเลยนี่หว่า"