มีพรสวรรค์ระดับพระเจ้าแท้ๆ แต่ไหงดันต้องมาเกาะเมียกินซะงั้น

ห้าร้อยปีหลังจากการตื่นรู้ของพลังวิญญาณแห่งดาวบลูสตาร์
'วิญญาณยุทธ์' คือรากฐานของมนุษย์ทุกคนในการเชื่อมต่อกับพลังปราณวิญญาณแห่งฟ้าดิน
หยางเซี่ย ผู้ปลุกพรสวรรค์ระดับพระเจ้า 'จ้าวแห่งเงา' ขึ้นมาได้
ในขณะที่คนอื่นมีวิญญาณยุทธ์เพียงดวงเดียว แต่เขากลับมีกองทัพเงาทั้งกองทัพ!
ทหารเงาของเขาจะแข็งแกร่งขึ้นตามระดับขั้นพลังยุทธ์
จากระดับนักรบหนึ่งพันนาย ระดับปรมาจารย์ยุทธ์หนึ่งหมื่นนาย... ไปจนถึงระดับจักรพรรดิยุทธ์หนึ่งร้อยล้านนาย...!!!
ต้องลงมือฝึกฝนเองไปทำไม? ในเมื่อทหารเงาสามารถบ่มเพาะพลังแทนเขาได้ตลอดเวลา!
[พรสวรรค์: กลืนกินเงา – กลืนกินเงาของศัตรูเพื่อช่วงชิงพรสวรรค์และพลังงาน...]
[พรสวรรค์: หลอมรวมเงา – ผสานทหารเงาให้เป็นหนึ่ง ทหารเงานับพันหลอมรวมเป็นข้า ข้าคือผู้ไร้เทียมทาน...]
...
[พรสวรรค์: ถ่ายทอดเงา – สามารถถ่ายทอดพรสวรรค์ที่ได้รับจากการกลืนกินเงาให้กับสิ่งมีชีวิตอื่นได้...]
พรสวรรค์ระดับพระเจ้าที่ราวกับโปรแกรมโกงนี้ ทำให้เส้นทางของหยางเซี่ยราบรื่นไร้อุปสรรค
พรสวรรค์ระดับ SSS งั้นหรือ?
ขอโทษทีนะ แค่ทหารเงาของฉันเพียงนายเดียวก็สามารถคว่ำแกได้สบายๆ แล้ว
อีกอย่าง เป้าหมายของฉันก็ไม่เคยเป็นพวกแกมาตั้งแต่ต้น
เป้าหมายของฉัน... คือห้วงทะเลแห่งหมู่ดาวต่างหาก!
อสูรบรรพกาล?
คิดจะมารุกรานดาวบลูสตาร์ของเรางั้นหรือ? ฉันจะถล่มรังของพวกแกให้ราบเป็นหน้ากลองเลย
เผ่ามาร? เผ่ากระดูก? หรือเผ่ายักษา...
พวกแกมันก็เป็นได้แค่ขุมพลังงานให้ทหารเงาของฉันแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น!
ดวลเดี่ยวตัวต่อตัวงั้นหรือ?
ฉันน่ะเป็นคนรักความยุติธรรมนะ แต่พอดีว่าทหารเงาของฉันมันมีเยอะไปหน่อยเท่านั้นเอง...
ใครเล่าจะคาดคิด ว่าผู้ครอบครองพรสวรรค์ระดับพระเจ้าอย่างเขา จะยินยอมให้ดาวโรงเรียนสาวผู้มั่งคั่งเลี้ยงดูปูเสื่อเป็นอย่างดี
ไร้ยางอายงั้นสิ?
ไม่เลย หยางเซี่ยกลับคิดว่าการใช้ชีวิตสุขสบายแบบนี้มันช่างยอดเยี่ยมต่างหาก!
[ระดับพลังยุทธ์:
แปดขอบเขตปุถุชน: นักรบ - ผู้ฝึกยุทธ์ - ปรมาจารย์ยุทธ์ - ขุนพลยุทธ์ - ราชันยุทธ์ - จักรพรรดิยุทธ์ - มหาจักรพรรดิยุทธ์ - เทพยุทธ์
เจ็ดขอบเขตเหนือมรรคา: นิพพาน - ก่อกำเนิด - ดับสูญ - คืนสู่สามัญ - จุติแปลงกาย - อมตะนิรันดร์ - เซียนสวรรค์]