ผู้ควบคุมสัตว์ร้ายคนนี้แปลกไป เขาฝึกเซียน

แม้ว่ารากปราณที่เขาปลุกขึ้นมาจะเป็นเพียงรากปราณเทียมห้าธาตุ แต่หลี่ห่าวเฉินก็ยังไม่ยอมสยบต่อโชคชะตา!
ทว่าโลกแห่งความเป็นจริงมักจะทำลายความฝันอันเพ้อเจ้ออยู่เสมอ หลังจากเพียรบำเพ็ญในโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรมาถึงสามปี ตบะของเขายังคงหยุดอยู่ที่ระดับสัมผัสปราณขั้นที่แปดเท่านั้น! หากยังคงฝึกฝนไปตามลำดับขั้นตอนเช่นนี้ต่อไป ในชาตินี้อย่าว่าแต่ความหวังในการเข้าสู่ระดับสร้างรากฐานเลย แม้แต่ระดับรวบรวมลมปราณช่วงท้ายก็คงไปไม่ถึง!
โชคดีที่ฟ้ายังไม่ไร้เมตตา เพราะนอกจากเขาจะเป็นผู้บำเพ็ญเพียรแล้ว เขายังเป็นพลเมืองของประเทศมังกรแห่งดาวบลูสตาร์อีกด้วย! เมื่อมนุษย์บนดาวดวงนี้อายุครบสิบแปดปี จะสามารถปลุกพื้นที่พันธนาการสัตว์อสูรและควบคุมเหล่าสัตว์อสูรที่มีพลังเวทมนตร์ได้
อย่างไรก็ตาม วิถีแห่งการฝึกสัตว์อสูรนั้นเป็นการฝึกฝนเพียงพลังจากภายนอก มิใช่การฝึกฝนที่ตัวตนที่แท้จริง แม้เหล่านักฝึกสัตว์อสูรจะมีพลังถึงขั้นพลิกฟ้าคว่ำสมุทร แต่ตัวพวกเขาเองกลับไม่สามารถบรรลุความเป็นอมตะได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงคนธรรมดาทั่วไปบนโลกที่แม้จะฝึกสัตว์ได้ แต่สัตว์อสูรตามโชคชะตาของพวกเขามักจะมีคุณภาพเพียงระดับสามัญ ต่อให้ฝึกฝนไปมากเพียงใด สุดท้ายก็หนีไม่พ้นการเป็นเพียงแค่ฟันเฟืองเล็กๆ ในสังคมเท่านั้น
ด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเประหว่างความกังวลและความตื่นเต้น หลี่ห่าวเฉินในวัยสิบแปดปีก็ได้ทำพันธสัญญาสัตว์อสูรตนแรกกับอสูรขนปุยระดับสามัญที่ดูอ้วนถ้วนสมบูรณ์ตัวหนึ่ง
ทว่าเมื่อเขาล่วงรู้ว่าพรสวรรค์การฝึกสัตว์ที่เขาปลุกขึ้นมาได้นั้นกลับเป็นหนึ่งในพรสวรรค์ที่แย่ที่สุด หลี่ห่าวเฉินแทบจะอยากทะลวงมิติไปทุบหัวผู้ลิขิตชะตาให้รู้แล้วรู้รอด!
ถึงแม้จะเป็นเพียงพรสวรรค์ขั้นพื้นฐาน แต่หลี่ห่าวเฉินผู้ซึ่งสามารถเดินทางไปมาระหว่างโลกมนุษย์และโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรได้อย่างอิสระก็ยังไม่ยอมแพ้ เพราะเขาวางแผนที่จะบำเพ็ญเซียนจากภายในและฝึกฝนสัตว์อสูรจากภายนอก!
ใครจะว่าผู้ที่มีรากปราณผสมห้าธาตุไม่สามารถเปิดประตูสู่ความเป็นอมตะได้? ใครจะว่าคุณไม่สามารถเป็นยอดฝีมือได้หากสัตว์อสูรมีคุณภาพต่ำหรือมีพรสวรรค์การฝึกสัตว์ที่ไร้ค่า?
ชะตาชีวิตของฉัน ฉันเป็นผู้กำหนดเอง ไม่ใช่สวรรค์!